NATUURSCHOONWET: algemeen

Ter bevordering van de instandhouding van natuurschoon in Nederland heeft de wetgever de Natuurschoonwet 1928 (NSW) in het leven geroepen. In deze wet zijn enkele fiscale faciliteiten voor landgoederen opgenomen. Deze zijn bedoeld om aan eigenaren van een landgoed een financiële tegemoetkoming in de kosten van het beheer en de exploitatie van het landgoed te verlenen. De wetgever heeft hiermee getracht het particuliere natuurbezit te bevorderen en het natuurschoon in stand te houden.

Wet
In de natuurschoonwet 1928 staat het begrip “landgoed” als volgt omschreven:
“een in Nederland gelegen, geheel of gedeeltelijk met natuurterreinen, bossen of andere houtopstanden bezette onroerende zaak - daaronder begrepen die waarop een buitenplaats of andere, bij het karakter van het landgoed passende, opstallen voorkomen - voor zover het blijven voortbestaan van die onroerende zaak in zijn karakteristieke verschijningsvorm voor het behoud van het natuurschoon wenselijk is.”

Vereisten NSW-landgoed
De belangrijkste vereisten waaraan een onroerende zaak moet voldoen om zelfstandig gerangschikt te kunnen worden als NSW-landgoed kunnen als volgt worden samengevat:
-      het landgoed omvat minimaal 5 hectare (oppervlakte eis);
-      de onroerende zaak moet een aaneengesloten gebied vormen;
-      een landgoed moet tenminste voor 30% bezet zijn met houtopstanden (en/of natuur) of 
       voor 20% met houtopstanden en tegelijkertijd voor 50% uit natuur bestaan;
-      het gebruik van de onroerende zaak mag geen inbreuk maken op het natuurschoon;
-      de aanwezige opstallen dienen te passen bij het karakter van het landgoed;

Fiscale voordelen
De Natuurschoonwet rangschikking zorgt voor diverse fiscale voordelen om het landgoed in stand te houden. Hieronder vallende onder meer:
-      overdrachtsbelasting;
-      schenk- en erfbelasting;
-      onroerende zaak belasting;
-      inkomstenbelasting

Voor een nadere uitwerking van deze fiscale voordelen zie toelichting “Natuurschoonwet; fiscale voordelen”.

Instandhoudings- en bezitseis
Voor de faciliteiten in de erf- schenk- en overdrachtsbelasting zijn de belangrijkste voorwaarden de instandhoudings- en bezitseis. De instandhoudingseis houdt in dat het landgoed gedurende 25 jaar aan genoemde vereisten dient te blijven voldoen. De bezitseis houdt in dat de eigenaar van het landgoed het gedurende 25 jaar in zijn bezit moet houden. Schenking of vererving van het landgoed wordt overigens niet gezien als schending van de bezitseis.

Advies notaris

Het rangschikken van onroerend goed als NSW-landgoed kan een complexe aangelegenheid zijn. Bij de uitwerking hiervan kunnen wij als notariskantoor u behulpzaam zijn.

juni 2014

Vragen/contact


Stel hier uw vraag